که می فهمد حرف های دلم را جز تو

و که می شناسد تو را جز من

می دانم که کلامم را می فهمی

می دانم که از دلم خبر داری

سخنم را در چشم های بارانی ام بنگر

و خواسته ام را در عمق نگاه ملتمسانه ام تماشا کن.

جانان من!

از نخستین روز که امانت عشق را بر همه ارزانی داشتی دلم هوای خودت را داشت ،

مرا در حوالی خانه مهرت ساکن ساز

***

دیگه خیلی خسته شدم از تکرار خودم

فرمود: هرکس که دو روزش مثه هم باشه مغبونه(خسارت دیده)...

منی که هرروز بدتر از دیروزم هستم دیگه...

خدایا  خودت کمک کن که من لی غیرک ...

 یا علی...